تنظیمات
اندازه فونت :
چاپ خبر
گروه : nafisigh
حوزه : منافع ملی, نقد و گفتگو
شماره : 5803
تاریخ : ۲۳ مهر, ۱۳۹۷ :: ۶:۳۱
تقویت اعتماد عمومی با رونق فضای مفاهمه پذیرش نقد و ایجاد فضای مفاهمه در کنار روشنگری و ابهام زدایی از افکار عمومی به تقویت اعتماد می انجامد. این مهم نیازمند بسترها و زمینه هایی همچون ایجاد شرایط گفت و گو و تقویت آن است.

پذیرش نقد و ایجاد فضای مفاهمه در کنار روشنگری و ابهام زدایی از افکار عمومی به تقویت اعتماد می انجامد. این مهم نیازمند بسترها و زمینه هایی همچون ایجاد شرایط گفت و گو و تقویت آن است. نارضایتی از سیاست های اقتصادی در جوامع مختلف، امری غیر منتظره و نامتعارف نیست. منتهی اگر این نارضایتی ها به صورت یک انتقاد درست و اصولی مطرح نشود، منجر به نابسامانی هایی می شود. بنابراین مهیا سازی فضای نقد و انتقادسازنده می تواند به مثابه ابزاری قدرتمند در برابر دشمنانی باشد که در پی ایجاد درگیری و تنش در کشورها هستند. پذیرش نقد و ایجاد فضای مفاهمه در کنار روشنگری و ابهام زدایی از افکار عمومی منجر به آن می شود که از بار بی اعتمادی کاسته شود؛ در مقابل آن رویه ی انتزاعی شدن فضای نقدها و جایگزین شدن تخریب با نقد، اگر نگوییم امکان های گفت و گو را مسدود می کند دستکم منجر به محدودیت آن می شود. نظر به این که نوعی گرایش رشد یابنده به سمت گفت و گو، وجه غالب همه جوامع جهانی در صورت های مختلف شده است. از این رو، نقش نخبگان در بسترسازی شرایط و امکان های گفت و گو می تواند توان توسعه ای را مضاعف سازد. از این رو رشد و تقویت گفت وگو میان نخبگان و کنشگران سیاسی بستر ساز پیشرفت می شود. با این حال یکی از بزرگترین آفت هایی که جامعه روشنفکری ما با آن دست به گریبان است، دور شدن از واقعیت های اجتماعی و غرق شدن در رویکردهای انتزاعی است. روشنفکران خود را طیفی جدا از جامعه می بینند یا این که کمتر وارد ساحت اجتماعی می شوند. این مساله منجر به آن شده که روشنفکران در مسیری طی طریق کنند که همخوانی چندانی با جامعه ندارد. از طرفی دیگر نیز گروه ها و جریان های سیاسی از جایگاه و نقش تعیین کننده ای در ایجاد انسجام و فراهم سازی بسترهای توسعه ای برخوردارند. بر این اساس اگر هر جریان سیاسی ساز خود را بزند و با تکروی و نگرشی تک بعدی عمل کند، هم افزایی شکل نمی گیرد و رویکرد جزیره ای به سویه غالب تبدیل می شود. به ویژه آن که بسیاری از مشکلات و موانع توسعه کشور را می شود با همراهی هم از سر راه برداشت. یکی از نقطه های تمایز میان مونولوگ (تک گویی) و دیالوگ(گفت و گو) پذیرش دیگری و تسامح نسبت به رقیب است. این رویکرد می تواند جامعه را از آسیب ها و آفت های گروه نگری و دور شدن از وحدت باز دارد. بنابراین ایجاد شرایط گفت و گو و تقویت آن مستلزم پذیرش نقد است از این رو نظام‏ های سیاسی مردمسالار می‏کوشند تا فرهنگ نقد و انتقاد پذیری را نهادینه کنند. در واقع انتقاد سازنده و مهیا سازی فضای نقد، می تواند به مثابه عامل و منبعی جهت شناخت نواقص و ایرادات باشد. در این میان، توجه به منافع، نتیجه بخش بودن، عقلانیت و واقع گرایی و توجه خاص به منافع مشترک از مهمترین مولفه های گفت و گوهای اثربخش است. جامعه ما نیاز به تقویت گفت و گو دارد تا فضای درک متقابل در عرصه های اجتماعی پررنگ شود و از اصطکاک ها و چالش های میان افراد بکاهد. همچنین با تقویت همدلی و همبستگی اجتماعی روند توسعه پایدار هموار شود. منبع : ایرنا

© 2018 تمام حقوق این سایت برای کتابداران محفوظ می باشد.