Warning: Use of undefined constant   - assumed ' ' (this will throw an Error in a future version of PHP) in /home/salmanip/public_html/wp-content/themes/nabnews1/print.php on line 5
چاپ صفحه
تنظیمات
اندازه فونت :
چاپ خبر
گروه : nafisigh
حوزه : کتاب, کتابخانه ها, کتابفروشی ها
شماره : 6469
تاریخ : ۳ اردیبهشت, ۱۳۹۸ :: ۱۰:۳۱
کتاب ها وقتی خاک کتاب‌ها را می‌خورد گاهی خبرهای ساده رنج‌های بسیار در دل خود دارند، شاید در یک جمله بخوانید سیل آمده و نیمه‌های غربی و جنوب غربی کشور را درنوردیده و زندگی مردم، نه با آب که با گل عجین شده است اما این همه روایت سیل نیست.

گاهی خبرهای ساده رنج‌های بسیار در دل خود دارند، شاید در یک جمله بخوانید سیل آمده و نیمه‌های غربی و جنوب غربی کشور را درنوردیده و زندگی مردم، نه با آب که با گل عجین شده است اما این همه روایت سیل نیست. به پل دختر و لرستان فکر می‌کنم، به زندگی مردمی که خرّه (به لری گِل)، لابه‌لای آن را گرفته است. به رسوب خاک در گوشه گوشه روزگار مردم کوهپایه‌نشین لرستان فکر می‌کنم و بر خود می‌لرزم اما این آب زمانی قلبم را به آتش می‌کشد که کتابفروشی فردوسی پل دختر را در میان عکس‌های غمگین و دردناک می‌بینم. اشک را که از چشمانم پاک می‌کنم، کتاب‌ها به زیبایی از بین رفته‌اند، مثل گلی که لای کتابی خشک شود، خرّه، چنان در قفسه‌های کتاب جای گرفته که انگار اثری در این کتابفروشی اجرا شده باشد، پرفورمنسی از یک هنرمند هنرهای تجسمی که بخواهد با مواد اولیه‌ای چون خرّه و کتاب و قفسه، هنرنمایی کند. انگار کتاب‌ها به رسم کهن لرستان، آیین گل‌مالی اجرا کرده‌اند، آیین کهنی که سال‌هاست اندوه به اندوه در لرستان برگزار می‌شود و این بار کتاب‌ها در غم لرستان گل‌مالی کرده‌اند و زاگرس، خاک بر سر خود ریخته است. با وجود ارقام نجومی تولید کتاب و قیمت‌های عجیب کاغذ، دلم نه برای کتاب‌ها که برای کودکان و نوجوانان و جوانانی گرفته است که عیدی‌هایشان را برای خرید هر یک از این آثار آماده کرده بودند. به قلبی فکر می‌کنم که جای شوق کتاب هدیه دادن و هدیه گرفتن، اندوه خان و مان دارد و شوقی درونش باقی نمانده است. دلم از خرّه‌ای می‌سوزد که فقط کتاب‌ها را نابود نکرده، چون اژدهایی پس از فرو کشیدن آب‌های آشفته از دل وحشت آشوب بیرون آمده است و کتاب‌ها از بی‌پناهی خود را به خاک سپرده‌اند که آب آن‌ها را با خود نبرد اما به قول حضرت امیر (ع) از آتش به اژدها پناه برده‌اند و این اژدها همه چیز را بلعیده است. سیل دیو وارونه‌کار است، با این که آب می‌آورد و با آب همه چیز می‌برد، هر چه را از پس خود باقی می‌گذارد، خاک‌ آلوده است، چنان با خاک عجین که انگار از ابتدا آبی در کار نبوده، انگار از همان نخست این خاک بوده که روی دارایی مردم سیل‌زده خشکیده است و من هنوز نمی‌دانم، سیل خشم آب‌هاست یا خاک‌ها؟! آن هم خاک رس لرستان... زمانی دلسوخته بودیم از کتاب‌های خاک خورده گوشه کتابفروشی و کتابخانه‌ها اما امروز کتاب‌ها خاک نمی‌خورند، خاک است که کتاب‌ها را خورده، زندگی مردم لرستان را خورده... اما آن‌چه از دل این مردم پیداست، رویایی است که لابه‌لای صفحات کتاب زندگی آموخته‌اند، امید، تنها بازمانده خشم و اندوه مردمی است که هشت سال سیل بمب و موشک را تاب آوردند و با این که هنوز داغ آن روزگاران را بر سینه دارند، این روزگار را هم می‌گذرانند. رسم گل‌مالی را به یاد از دست رفتگان در سیل مهیب لرستان باید به جا آورد اما خرّه بر سر آنان که بزرگی لرستان را نمی‌بینند و خرّه بر سر آنان که شادکامی این مردم را نخواهند. راستی! در خبرها آمده بود خروش کارون، کتابخانه مرکزی خوزستان در اهواز را تعطیل کرده است، برای مردم خوز از کدام رنج باید نوشت؟ از سیل‌بندهای دست‌ساخته مردم یا از کرخه و گتوند یا هورالعظیم و کشف نفت... کسی می‌داند این آب ما را به کدام دوزخ دچار کرده است؟ *خبرنگار ایرنا- منیره زینلی

© 2020 تمام حقوق این سایت برای کتابداران محفوظ می باشد.